Gedicht - Uit donkere plooien
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1852

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Uit donkere plooien

286 maal gelezen



 

uit donkere plooien

 

 

ik heb

het bos ontkleed

zijn bladerjassen uitgedaan

 

alle spinrag

is verdwenen

naakt komt het voor mij staan

 

ongenadig hakt het licht

de laatste spaanders

uit donkere plooien

 

verwaait wind

lichte varens en de

stilte van het beschutte ven

 

de open plek

is kaal bij volle maan

wat heksenhout is blijven staan

 

troosteloos steken

stammen hoog in de lucht

ook hier is de mystiek gevlucht

 

 

wil melker

29/12/2015

 


Geplaatst op: 29 december 2015 - 05:31




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen