Gedicht - Geluidloos verdriet
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1850

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Geluidloos verdriet

267 maal gelezen



 

geluidloos verdriet

 

 

ik vroeg maar

je antwoordde niet

keek me aan

iets in je blik riep

wanhopig mijn naam

 

jij draaide om

wilde gaan

ik pakte je handen

je twijfelde

bleef even staan

 

zag tranen

in ogen

een mond met

geluidloos verdriet

je vertrok zonder iets

 

ik heb je nooit

meer gezien

de tijd was op slot

wij gingen in liefde

samen kapot

 

 

wil melker

29/04/2016

 


Geplaatst op: 29 april 2016 - 05:11




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen