Gedicht - Krakende octaven
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1876

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Krakende octaven

281 maal gelezen



krakend in octaven

 

ik had veel

in mijn mars

maar kraamde

lachend blijdschap

en verbazing

op gezichten

heb toen niet goed

op de centjes gepast

 

troubadour

leek mij wel wat

met zang en dans

de mens vermaken

liedjes uit het hart

die de pijn vervagen

van de lange werkdag

 

dagelijks langs

herens wegen gaan

in zon en regen staan

de herberg met

een warm bed

waarvan de waardin

ondeugend lacht in

de stilte van de nacht

 

ik heb de lier aan

een treurwilg gehangen

mijn stem bleef krakend

in octaven hangen

benen wilden ook niet meer

ben liefdevol opgevangen

als ludieke kostganger

door onze lieve heer

 

wil melker

13/03/2017

 


Geplaatst op: 13 maart 2017 - 04:47




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen