Gedicht - In verdronken grijs
Naam: wil melker
Leeftijd: 73

Aantal gedichten: 1600

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

In verdronken grijs

50 maal gelezen



 

in verdronken grijs

 

 

het orkest is niet

vooruit te branden

ik voel klam zweet

opkomen in mijn handen

als ik op noten jaag

 

stroperig golft

een oceaan aan tonen

in verdronken grijs

alle opgezweepte koppen

betalen zo in schuim hun prijs

 

er zijn geen brekers

die dwars liggen in een

vals akkoorden soort

zij hebben niet gescoord in

gruwelijke middelmatigheid

 

toch stript wind

met valse luwte en

vervaarlijk scherp basalt

een diepte die het orkest met

plotseling staccato overvalt

 

violen vlagen tussen

paukenslagen trompetten

schetteren tegendraads in

deze waterval muziek en ik

zing eindelijk weer een hemels lied

 

 

wil melker

15/12/2017

 


Geplaatst op: 16 december 2017 - 04:21




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen