Gedicht - Een triest anachronisme
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1874

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Een triest anachronisme

231 maal gelezen



een triest anachronisme

 

 

ik heb

mijn gedachten

gebouwd op de

fundamenten van de

maatschappij waarin

wij ons bewegen

en waar wij leven

 

wilde een

betrouwbare woning

maar dat kon ik meteen

al vergeten omdat

wij niet pasten in het

model maar met extra

belonen lukte het wel

 

sociale woningbouw

op de linkse hoek

vol denimblauw met

grote gaten in de broek

wat stoffig haar in een

scherp getekend gezicht

dat eigenwijs nog alles wist

 

zij woonden allemaal

te groot de jeugd was al

verdwenen en schopten

andere tegen schenen die

niet geloofden in de

eeuwige kracht en macht

van het ochtendrood

 

de tijd heeft alles

gekeerd er zijn geen

werkers meer weg zijn

vakbonden als een triest

anachronisme uit de

periode dat arbeiders

alleen nachts hun petje misten

 

 

wil melker

17/12/2017

 


Geplaatst op: 17 december 2017 - 04:29




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen