Gedicht - Parasitaire symbiose
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1873

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Parasitaire symbiose

15 maal gelezen



 

parasitaire symbiose

 

 

een zwaai

ogen en een lach

vingers die nog reiken

aan wat eens was

 

de hoek om

dan uit zicht in

leegte die altijd gevuld

werd door jouw blik

 

er kaatst geen

spanning meer in het

opgeloste perspectief

de nasmaak is niet lief

 

nog voordat grieven

zich manifesteren in de

uitleg van het gebeuren

wil ik niet gaan treuren

 

maar mijn verlies

nemen als man met

begrip ook hoe het  in

jouw mening anders kan

 

heb mijn spiegelbeeld

bekeken in komende

jaren en zag mezelf

steeds meer verbleken

 

heb jou zien bloeien

wil zelf ook verder groeien

zonder de parasitaire symbiose

waarin wij elkaar nu gedogen

 

 

wil melker

28/11/2018

 

  


Geplaatst op: 28 november 2018 - 04:52




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen