Gedicht - Legoblokken zonder thuis
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1876

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Legoblokken zonder thuis

297 maal gelezen



 

legoblokken zonder thuis 

 

de treden kraakten nog

hun eigen melodie

toen ik naar boven liep

 

het was geen lopen

maar ik sloop

in pure nostalgie

 

voelde hoe

het spinrag van de tijd

aan mijn handen bleef hangen

 

in de verste hoeken

rommelde het avontuur

schatten van het eerste uur

 

nog stond de kist

onder de gebarsten ruit

maar het uitzicht was verdwenen

 

in de polder

is de stad verschenen

als legoblokken zonder thuis

  

wil melker

26/01/2014

 


Geplaatst op: 26 januari 2014 - 05:40




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen