Gedicht - De roep van de toren
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1876

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

De roep van de toren

312 maal gelezen



 

de roep van de toren

 

waar muren spreken

in het korrelig breken

van eonenoude steen

 

schikken mensen

de woorden die komen

naar eigen dromen

 

in allah’s wereld

werd het schisma geboren

in de roep van de toren

 

generaties scheiding

hebben het pad verhard met

de scherpe rots van orthodoxe trots

 

misschien is de hadj

een plaats van ontmoeten

om elkaar weer als broeder te groeten

  

wil melker

29/06/2014

 


Geplaatst op: 29 juni 2014 - 05:57



wil melker

Petra..

 

op een bepaald moment..

waren er twee opvolgers..van de profeet..

ieder nam een eigen aanhang..

in delen mee...

die elkaar later verketterden...

 

groet..

 

wil

Onbekend

Waarschijnlijk had en heeft Mohammed het zo écht niet bedoeld.
Het is een interpretatie geworden, die vér is afgeweken, van de
oorspronkelijke leer, althans zó denk ik er over.
Hersenspoeling komt veel en vroeg voor; te vroeg.
Vrije meningsuiting en manier van denken zouden kunnen bewerkstelligen,
waarin elk mens gelooft en in hoeverre dit wordt toegepast in de realiteit!
Het is dan, uiteindelijk, een zaak van erkennen en herkennen, zó men wil!
Maar zover zijn we nog niet... .

Petra Hermans, Tilburg
© Worldpoet 546, 2014, bedankt voor de beschouwing!


Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen