Gedicht - Met gebalde vuist
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1849

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Met gebalde vuist

229 maal gelezen



met gebalde vuist

 

weer vlagt het doek

strak in de heersende wind

de echo’s van duizenden kelen

zijn gelukkig verdwenen

 

stenen beelden

met gebalde vuist

vormen nog het decor

van wat teloor is gegaan

 

maar aan de grenzen

van het plein speelt venijn

alweer de dubbelrol van

lotgenoot en vriend te zijn

 

niet confronterend

toch gedwongen en met pijn

weer te leren de dankbare

broeder van je hoeder te zijn

 

 wil melker

02/09/2014

 


Geplaatst op: 02 september 2014 - 05:34




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen