Gedicht - De laatste trein
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1850

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

De laatste trein

221 maal gelezen



 

de laatste trein

 

 ik zoek beschutting

tegen de tocht

bij kale muren

 

de muziek is oud

sterft in klanken

tussen roestige spanten

 

neon brandt koud

in dit oord waar mijn

reis ruw is verstoord

 

wacht gelaten op

de laatste trein die

er al lang had moeten zijn

 

weet dat die nog gaat komen

met wagons uit mijn dromen

ik heb hem al eerder gezien

 

stellen met geboorte en jeugd

rijtuigen met beslagen ramen

de kussen en afscheid in tranen

 

ik hoor en voel al

de lucht dikker worden bij

zijn nadering van het station

 

maar in lichte flitsen

van ogen en gezichten razen

wagons in volle vaart voorbij

 

laten mij alleen

gestrand op een donker perron

zonder trein op weg naar de zon

 

wil melker

26/02/2015

 


Geplaatst op: 26 februari 2015 - 05:30




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen