Gedicht - Schreeuwen hun vergeten
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1848

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Schreeuwen hun vergeten

261 maal gelezen



 

schreeuwen hun vergeten

 

 

steeds schroeit slecht nieuws

langs kwetsbare plekken

ik heb niets om ze af te dekken

 

mijn stenen schreeuwen

hun vergeten uit in

de woestijn van mijn leven

 

ik heb ze achter gelaten

omdat ik hun zwaarte

niet meer kon dragen

 

want de meute jaagt

de schaduwen na

van verblekende sterren

 

ik ben de eenling zonder taal

die stilte spreekt en hen

halsstarrig niet wil volgen

 

naar een wereld vol met

hypes en trends voor velen

ik kan niet leven in hun luchtkastelen

  

wil melker

26/03/2015


Geplaatst op: 26 maart 2015 - 05:43




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen