Gedicht - Hun houten ogen
Naam: wil melker
Leeftijd: 74

Aantal gedichten: 1850

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Hun houten ogen

309 maal gelezen



 

hun houten ogen

 

als bomen naar me kijken

ik hun houten ogen

niet meer kan ontwijken

word ik panisch bang

 

voel de takken komen

die eerst nog naar me

reiken maar me later

onverbiddelijk grijpen

 

in het raken van de bast

hoor ik het kraken

van hun knoesterige lach

waarin de sappen stromen

 

las de oudste jaarringen

in het diepgewortelde bestaan

door bliksem storm en regen

is hun aanzien deels vergaan

 

heb de maan bekeken

uit een hoge kruin

mijn leven aan de voet

was slechts een hoopje puin

  

wil melker

20/05/2015

 


Geplaatst op: 20 mei 2015 - 05:37




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen